Die Weg

 

Daar ÍS troos as alles moeilik raak

"Ek is dit wat julle troos! Wie is jy, dat jy bevrees is vir die mens wat moet sterwe, en vir die mensekind wat oorgegee word soos gras?" – Jesaja 51:12 (53-vertaling).

Ons lees op baie plekke in die Bybel van God as ons Trooster, ook hier in Jesaja 51. Jesus sê in die bergpredikasie vir ons: “Salig is die wat treur, want hulle sal vertroos word” (Matt 5:4; 53-vertaling).

Wie van ons het nie droefheid en sorge in die lewe nie? Veral nie hier aan die begin van 2021 nie! Daar is die bekommernisse oor die Korona-pandemie wat die wêreld oorheers, bekommernisse oor die omgewing, oor die politiek... , ja selfs die dood. Maar ons weet dat God nie sy kinders altyd in hierdie troosteloosheid sal laat bly lê nie. En dit is waaraan die profeet glo wanneer hy hom tot God wend. Hy het die vrymoedigheid om ‘n beroep op God te doen wat sy volk uit Egipte bevry het (Jes 51:9), en dan bly God se troos ook nie uit nie! (vers 12 hierbo).

Ons moenie die waarde van ons geloof in God te gering ag nie. “Geloof is moed” het die teoloog Paul Tillich gesê toe hy die volgende oor Martin Luther geskryf het (vry vertaal): “In hom bereik die moed van vertroue die toppunt van die Christelike denke. Elke werk van Luther is met hierdie moed vervul. Nieteenstaande alle teenkanting wat hy ervaar het, nieteenstaande die angs wat daar in sy tyd geheers het, is hy aangevuur deur sy onverbreekbare vertroue op God en uit sy persoonlike verhouding met Hom”.

Tans is daar so baie bekommernis, droefheid en nood, dat dit ons wil verswelg. Hoe kom ons uit die put van ons sorge? Hoe sal dit verder met ons gaan? Waar sal alles eindig? Ons troostende God gee nie net vir ons troos vir vandag nie, maar ook ‘n troos wat verby ons verganklikheid strek. Want aan die ander kant van ons verganklikheid wag ‘n nuwe skepping: "Toe het ek ‘n nuwe hemel en ‘n nuwe aarde gesien. Die eerste hemel en die eerste aarde het verdwyn, en die see het nie meer bestaan nie.....Hy sal al die trane van hulle oë afdroog. Die dood sal daar nie meer wees nie. Ook leed, smart en pyn sal daar nie meer wees nie. Die dinge van vroeër het verbygegaan" (Open 21: 1+4).

Oor hierdie hoop skryf die teoloog Hans Küng (vry vertaal): “As ek aan ‘n ewige lewe glo, word alles weer nuut in my lewe ... die heerlikheid van God sal die skepping, waaroor die skaduwee van verganklikheid lê, bevry en verheerlik”. Paulus het die groot doel van die nuwe skepping soos volg in sy brief aan die Korintiërs beskryf: “sodat God alles in almal kan wees” (1 Kor 15:28; 53-vertaling).
Meer troos het ons nie nodig nie, want God is dan self alles in almal. En ons het aandeel in die ewige lewe met sy grenslose, eindelose volheid.

-dw-

(Met erkenning aan ds Klaus Dessecker - Lahr/Schwartzwald).
 

Kopiereg: Lukas du Preez (dieweg.co.za). Ontwikkel op w3.css