Hy het groot dinge aan my gedoen
"Want Hy wat magtig is, het groot dinge aan my gedoen, en heilig is sy Naam. En sy barmhartigheid is van geslag tot geslag vir die wat Hom vrees". Lukas 1:49-50.
Maria loof die Here en sing: "My siel maak die Here groot, en my gees is verheug in God, my Saligmaker; Want Hy wat magtig is, het groot dinge aan my gedoen, en heilig is sy Naam" (Luk 1:46-49). Ons kan wel sê: “Ja, die engel het immers aan haar verskyn. Sy is die enigste vrou in die hele wêreld wat deur God geroep is om die moeder van Jesus te wees! Dit is tog duidelik dat sy dankbaar moes wees en kon roem op die groot daad van God in haar lewe”. Maar dalk moet ons dit nie so vinnig sê nie. Laat ons eers ‘n bietjie nadink oor haar situasie. Sy sou as ‘n egbreekster verwerp word, Josef sou haar verlaat, hoe sou sy die saak met haar Kind alleen kon hanteer en alleen in die wêreld bring? Vrae op vrae! Was dit miskien ook die rede waarom sy vir drie maande vêr weg in die berge by haar bejaarde bloedverwant Elisabeth rus gaan soek het? Nee, uit ‘n suiwer menslike oogpunt was Maria se posisie beslis nie gemaklik nie.
Dink ons ook daaraan dat sy geweet het watter lydensweg die Messias voor hom gehad het? Kan ons ons ‘n moeder voorstel aan wie daar vertel word dat haar seun, terwyl hy nog jonk is, in die hande van misdadigers sou val, en dat sy sou toekyk hoe hy gefolter en uiteindelik smadelik gedood word? Maria het die profetiese woord van Jesaja 53 geken. Maar Maria dink nie daaraan nie. In plaas van ‘n klaaglied sing sy ‘n loflied uit dankbaarheid: “Want Hy wat magtig is, het groot dinge aan my gedoen, en heilig is sy Naam” .
Mark Driscoll (‘n bekende prediker) het gesê dat hy weekliks ‘n joernaal byhou van al die bewyse van God se genade wat hy gedurende daardie week beleef het. Daarby bid hy: “Here, herinner my aan al die goedheid wat U my hierdie week bewys het”. Dan skryf en skryf hy, en nie lank nie dan sing en loof hy die Here vir Sy goedheid!
Wanneer jy met vertwyfeling en ontmoediging veg, met depressie en treurigheid, wanneer vriende jou verlaat het en jy eensaam is, sit dan en hou boek van al die goedheid wat die Here aan jou bewys het. Vergeet die swaar, maar tel die goeie bymekaar. Stel ‘n lys op van die eindelose genade wat God jou in die loop van jou lewe bewys het. Maar asseblief, hou genoeg papier byderhand. En hou dan vas aan wat Dawid gesing het: "Loof die HERE, o my siel, en vergeet geeneen van sy weldade nie! Wat al jou ongeregtigheid vergewe, wat al jou krankhede genees," (Ps 103:2-3).
Het God ons nie wonderbaarlik uitgered, ons geloof versterk, ons so wonderlik in Sy Woord onderrig, ons harte verander en ons deur alle gebreke en behoeftes heen gedra tot dié dag wanneer ons Hom sal aanskou nie?
Ongelukkig neem ons die dag vir dag se goedheid wat God ons betoon as vanselfsprekend aan. Laat ons daadwerklik ‘n keer neerskryf hoeveel goedheid die Here ons bewys het, en ek glo, dit sal met ons soos met Maria gaan. Ons sal bid en met haar sing: “Want Hy wat magtig is, het groot dinge aan my gedoen!”. Maar Maria staan nie by haarself stil nie, sy kyk na die geskiedenis van die volk Israel, en sy sien die lyn van genade en roep uit: “En sy barmhartigheid is van geslag tot geslag vir die wat Hom vrees.”
(Word vervolg)
Ds. Wolfgang Wegert*
* Arche Evang-reformierte Freikirche Hamburg
